Szybka odpowiedź
Złącza rozłączalne są powszechnie stosowane na farmach fotowoltaicznych o dużej skali, gdzie kable kolektorowe średniego napięcia łączą się z transformatorami podwyższającymi napięcie, rozdzielnicami pierścieniowymi, aparatami rozdzielczymi, urządzeniami do rozgałęziania kabli i innymi kompatybilnymi interfejsami średniego napięcia.
Złącze nie powinno być dobierane na podstawie całkowitej mocy MW projektu słonecznego. Liczy się stan w indywidualnym punkcie przyłączenia: interfejs izolatora przepustowego, napięcie systemowe, prąd obwodu, konstrukcja kabla, rzeczywista średnica izolacji, wymagania operacyjne i dostępna przestrzeń instalacyjna.
W przypadku projektów z wieloma powtarzalnymi stacjami falownikowo-transformatorowymi, parametry te powinny zostać potwierdzone przed wydaniem pełnej ilości akcesoriów. Niezgodność, która wydaje się niewielka podczas zakupu, może stać się poważnym problemem na miejscu, gdy ta sama konfiguracja powtarza się w kilkudziesięciu stacjach.
YIEOU produkuje średniego napięcia Złącze rozłączne systemy i powiązane akcesoria kablowe do transformatorów, RMU, rozdzielnic, połączeń odgałęźnych i podziemnych systemów dystrybucyjnych. W przypadku projektów solarnych najbardziej niezawodnym podejściem jest traktowanie kabla, złącza, styku i dławika sprzętu jako jednego kompletnego interfejsu, zamiast wybierania każdego elementu niezależnie.
Gdzie stosuje się złącza rozłączne na farmie fotowoltaicznej?
Farma fotowoltaiczna zawiera obwody prądu stałego, wyjścia falowników, niskonapięciowe sekcje prądu przemiennego oraz urządzenia dystrybucyjne średniego napięcia. Rozłączalne złącza są głównie stosowane po podwyższeniu napięcia wyjściowego falownika do poziomu kolektora średniego napięcia.
Uproszczona ścieżka zasilania może być reprezentowana jako:
Panele PV → falownik → transformator podwyższający napięcie → kabel zbiorczy SN → rozdzielnica pierścieniowa (RMU) lub rozdzielnica → zasilanie kolektora → podstacja projektowa
Dokładne rozmieszczenie zależy od projektu. Niektóre instalacje wykorzystują scentralizowane stacje falownikowe, podczas gdy inne stosują rozproszone stacje transformatorowe lub kompaktowe podstacje. Nawet przy podobnej ogólnej architekturze elektrycznej, szczegóły połączeń kablowych mogą się znacznie różnić.
Dlatego bardziej użyteczne jest pytanie o to, gdzie kończy się kabel, niż po prostu pytanie o to, jaki złącze jest używane na farmie fotowoltaicznej.
Połączenia na transformatorze podwyższającym
Średnionapięciowa strona transformatora podwyższającego falownika jest jednym z najczęstszych miejsc zastosowania złącza rozłączalnego.
W zależności od konstrukcji transformatora, urządzenie może wykorzystywać kompatybilny interfejs przepustnicy dla złącza typu elbow, złącza typu T lub innego systemu złączy rozłączalnych.
Rysunek transformatora jest zatem ważnym punktem wyjścia.
Przed wyborem rozłączalnego złącza zespół projektowy powinien zweryfikować, jaki interfejs tulei jest zainstalowany i w jaki sposób kabel wejdzie do komory transformatora. Po ustaleniu strony urządzenia, specyfikacja kabla może zostać dopasowana do odpowiedniego korpusu złącza i styku.
Ta sekwencja jest ważna, ponieważ wybranie najpierw złącza i późniejsze sprawdzenie interfejsu transformatora może łatwo doprowadzić do niedopasowania.
Połączenia w RMU
Rozdzielnice pierścieniowe są często stosowane w sieciach kolektorów słonecznych do łączenia stacji transformatorowych i sekcji zasilających w zorganizowany system dystrybucji średniego napięcia.
RMU może posiadać kilka pozycji kablowych służących różnym celom. Jedna może odbierać zasilanie ze stacji transformatorowej, inna może kontynuować zasilacz kolektorowy, a jeszcze inna może być zarezerwowana na przyszłą rozbudowę.
Chociaż te pozycje mogą wydawać się podobne, nie zawsze wymagają identycznych akcesoriów kablowych.
Transformatorowy obwód zasilający może pracować przy innym prądzie niż główny obwód kolektora, a zapasowy interfejs może wymagać kompatybilnej nasadki izolacyjnej zamiast kabla. złączeRozmiar kabla i kierunek jego wprowadzenia mogą się również różnić w zależności od pozycji.
RMU należy zatem rozpatrywać jako grupę indywidualnych interfejsów, zamiast zakładać, że każde stanowisko dławika wykorzystuje ten sam układ złączy.
Połączenia w rozdzielnicach średniego napięcia
W miarę zbliżania się obwodów kolektorów do podstacji projektowej, prąd przenoszony przez poszczególne linie zasilające może wzrosnąć.
Połączenia w rozdzielnicach średniego napięcia mogą zatem wykorzystywać inne systemy złączy niż te stosowane w mniejszych, rozproszonych stacjach transformatorowych.
Systemy zasilania prądem o wyższym natężeniu są powszechne w wielu takich zastosowaniach, jednak ostateczny wybór musi nadal uwzględniać rzeczywisty interfejs rozdzielnicy i konstrukcję kabla.
Kluczowe jest to, że sama ocena prądowa nie definiuje złącza.
Oznaczenie 600A lub 630A może opisywać ciągłą zdolność prądową, ale nie identyfikuje automatycznie fizycznego interfejsu ani nie gwarantuje kompatybilności z konkretną tuleją rozdzielnicy.
Dlaczego koordynacja złączy ma większe znaczenie na farmach fotowoltaicznych
Farmy fotowoltaiczne stanowią szczególne wyzwanie inżynieryjne i przetargowe, ponieważ często ta sama konstrukcja stacji jest powtarzana wielokrotnie.
Jeśli dla pojedynczej instalacji przemysłowej zamówiony zostanie jeden nieprawidłowy łącznik, problem może ograniczyć się do jednej lokalizacji.
Jeśli ta sama nieprawidłowa specyfikacja złącza powtarza się w 50 lub 100 stacjach falownikowo-transformatorowych, konsekwencje są zupełnie inne. Instalacja może zostać wstrzymana na wielu obszarach roboczych, części zamienne mogą wymagać ponownego zamówienia, a harmonogramy uruchomienia mogą ulec zmianie.
Z tego powodu standaryzacja jest wartościowa dopiero po poprawnym zweryfikowaniu pierwszego połączenia.
Projekt słoneczny może wykorzystywać ten sam transformator, RMU i projekt kabla w wielu blokach energetycznych. Po sprawdzeniu interfejsu sprzętu, wymiarów kabla, układu przewodów, obciążenia prądowego i przestrzeni instalacyjnej, projekt może ustanowić standardowy zestaw akcesoriów dla danego typu stacji.
Jest to znacznie bezpieczniejsze podejście niż wybieranie generycznego „złącza 15kV” lub „złącza 630A” i stosowanie go w całym projekcie.
Zacznij od napięcia systemowego, ale nie poprzestawaj na tym
Klasa napięciowa jest pierwszą podstawową granicą wyboru.
Systemy kolektorów słonecznych mogą pracować na poziomie napięcia 10 kV, klasy 15 kV, 20 kV, 22 kV, klasy 24 kV, 33 kV, 35 kV lub innym specyficznym dla projektu poziomie średniego napięcia.
Złącze i współpracujący osprzęt muszą zatem posiadać stopień ochrony izolacji odpowiedni dla systemu.
Jednak napięcie określa tylko część wymagań.
Dwa systemy złączy mogą być odpowiednie dla sieci klasy 15 kV, mimo że wykorzystują różne interfejsy przepustnic, znamionowe prądy, zakresy kabli, styki lub metody działania.
Dlatego prośba typu „potrzebujemy rozłączalnego złącza 15kV” jest nadal niekompletna.
Dla ekranowanych, izolowanych systemów złączek rozłączalnych w stylu ANSI/IEEE, norma IEEE 386 obejmuje systemy obciążeniowe i beznapięciowe stosowane w sieciach dystrybucyjnych średniego napięcia. Tam, gdzie określono tego typu interfejs, projekt powinien potwierdzić zarówno jego znamionową obciążalność elektryczną, jak i odpowiedni system interfejsu, zamiast polegać wyłącznie na napięciu nominalnym.
200 A, 600 A lub 630 A: wybierz dla obwodu, a nie dla mocy farmy słonecznej
Często spotyka się zapytania dotyczące projektów solarnych, w których znamionowy prąd złącza jest bezpośrednio powiązany z całkowitą mocą instalacji.
Na przykład, farma słoneczna o mocy 100 MW może wymagać złączy 600 A ze względu na dużą skalę samego projektu.
Tak nie powinno się dokonywać wyboru.
Złącze przenosi prąd indywidualnego obwodu, w którym jest zainstalowane. Złącze obsługujące jedną rozproszoną stację falownikowo-transformatorową może przenosić znacznie niższy prąd niż złącze używane na głównym zasilaniu bliżej podstacji.
Gdzie mogą być stosowane systemy klasy 200A
Rozłączalne złącze klasy 200A może być odpowiednie dla niektórych odczepów transformatora, obwodów rozgałęzionych lub innych obwodów, w których zarówno obciążenie prądowe, jak i interfejs sprzętu pasują do tego systemu.
Ostateczna decyzja powinna opierać się na rzeczywistej mocy transformatora, prądzie obwodowym, kablu i izolatorze wyposażenia, a nie na całkowitej mocy farmy fotowoltaicznej.
Gdzie stosuje się systemy o wyższym natężeniu prądu
Kolektory zasilania, które pobierają moc z kilku stacji transformatorowych, mogą wymagać systemu przyłączeniowego o wyższym natężeniu prądu.
W zależności od platformy sprzętowej i standardu regionalnego może to obejmować systemy złączy klasy 600A lub o znamionowej wartości 630A.
Niniejszych bieżących ocen nie należy traktować jako nazw interfejsów.
Dwa produkty mogą być opisane jako 630A, ale nadal używać różnych interfejsów po stronie sprzętu. Dlatego ich wymiary, elementy łączące i obowiązujące normy muszą zostać sprawdzone przed uznaniem ich za wymienne.
To rozróżnienie jest szczególnie ważne w międzynarodowych projektach solarnych, gdzie transformatory, RMU, kable i akcesoria mogą pochodzić z różnych krajów lub od różnych producentów.
Potwierdź interfejs izolatora przepustowego przed wyborem złącza
Jednym z najbardziej użytecznych dokumentów podczas wyboru złącza jest rysunek interfejsu urządzenia.
W przypadku przyłącza transformatora lub RMU, schemat zazwyczaj stanowi znacznie mocniejszą podstawę do dopasowania modelu niż sama nazwa urządzenia.
Złącze musi fizycznie i elektrycznie pasować do tulei zainstalowanej na urządzeniu. Oznacza to, że projekt interfejsu, klasa prądowa, wymiary i obowiązująca norma mają znaczenie.
Gdy interfejs urządzenia jest niejasny, czytelny rysunek tulei lub szczegółowe zdjęcie często pozwala uniknąć błędnych założeń.
Całe połączenie należy zawsze rozpatrywać jako:
Kabel SN → styki kablowe → korpus złącza → powierzchnia styku → dławik przepustowy urządzenia
Jeśli jakakolwiek część tego łańcucha jest niezgodna, połączenie nie zostało poprawnie wybrane.
Dlatego też dostawca transformatorów, dostawca RMU, dostawca kabli i dostawca akcesoriów powinni idealnie pracować na podstawie tych samych informacji o interfejsach na etapie projektowania.
Sam rozmiar przewodu kablowego to za mało
Harmonogramy kabli projektów solarnych zazwyczaj określają przekroje przewodów, takie jak 70 mm², 120 mm², 185 mm², 240 mm² lub 300 mm².
Ta informacja jest niezbędna, ponieważ złącze kablowe lub końcówka kablowa muszą pasować do przewodu.
Jednakże przekrój przewodu nie determinuje całkowitego dopasowania złącza.
Dlaczego średnica izolacji ma znaczenie
Korpus złącza rozłączalnego styka się z przygotowaną izolacją kabla, dlatego średnica izolacji musi mieścić się w zamierzonym zakresie złącza.
Dwa kable o tym samym nominalnym przekroju przewodnika mogą mieć różne średnice izolacji.
Może się to zdarzyć z powodu różnic w standardzie kabla, klasie napięciowej, grubości izolacji, konstrukcji przewodnika lub projekcie producenta.
Na przykład dwa kable o przekroju 240 mm² mogą wydawać się równoważne na uproszczonej liście zakupów, ale jeden może wymagać innego zakresu korpusu złącza niż drugi.
Dlatego ostateczny dobór powinien zazwyczaj uwzględniać rzeczywistą konstrukcję kabla, a nie polegać wyłącznie na rozmiarze przewodnika.
Bardziej użyteczna specyfikacja kabla obejmuje klasę napięciową, materiał przewodnika, rozmiar przewodnika, materiał izolacji i rzeczywistą średnicę izolacji.
Te szczegóły pozwalają znacznie dokładniej dopasować stronę interfejsu po stronie kabla.
Przewody miedziane i aluminiowe wymagają odpowiedniego układu styków
Systemy kolektorów słonecznych mogą wykorzystywać przewody miedziane lub aluminiowe.
Sam korpus złącza rozłączalnego może być podobny, ale ścieżka prądu zależy również od styku kablowego lub końcówki zamontowanej na przewodniku.
Kontakt musi zatem zostać dobrany do rzeczywistego materiału, rozmiaru i konstrukcji przewodnika.
Staje się to szczególnie ważne w przypadku stosowania kabli aluminiowych w dużych projektach solarnych ze względów kosztowych i wagowych.
Prawidłowe połączenie styków powinno być zainstalowane z zamierzonym sposobem kompresji i odpowiednimi narzędziami.
Prawidłowo dobrana obudowa złącza nie może zrekompensować niedopasowanego styku przewodu do kabla.
Z tego powodu połączenie przewodnika powinno być traktowane jako część kompletnego systemu złącz odłączalnych, a nie jako akcesorium wtórne.
Obciążeniowe czy beznapięciowe?
Kolejnym ważnym pytaniem projektowym jest to, czy złącze ma stanowić część systemu rozłączania obciążenia czy systemu bezprądowego.
Odpowiedź zależy od sposobu zaprojektowania sieci kolektorowej średniego napięcia.
Systemy rozłączania obciążeń
Złącze odłączalne jest zaprojektowane do określonych operacji łączeniowych, gdy jest używane z odpowiednim interfejsem stykowym i w wymaganych warunkach pracy.
W niektórych sieciach dystrybucyjnych zapewnia to dodatkową elastyczność operacyjną.
Jednakże termin „loadbreak” nie oznacza, że złącze można po prostu odłączyć, kiedy jest to wygodne.
Sprzęt, narzędzie robocze, stan obwodu i procedura stanowiskowa muszą być odpowiednie do zamierzonej operacji.
Deadbreak Systems
Złącza typu Deadbreak przeznaczone są do rozłączania po odłączeniu zasilania obwodu i zakończeniu wymaganych procedur bezpieczeństwa elektrycznego.
Takie rozwiązanie często stosuje się w połączeniach kolektorów o wyższym prądzie.
W przypadku farm fotowoltaicznych wybór powinien zatem przebiegać zgodnie z filozofią przełączania systemu kolektorów.
Jeśli izolacja i przełączanie są wykonywane za pomocą RMU lub rozdzielnicy, złącze kablowe może nie wymagać własnej funkcji przełączania.
Przeprowadzenie kabli i przestrzeń instalacyjna powinny być sprawdzone wcześnie.
Rozłączalne złącze może być elektrycznie poprawne, a mimo to trudne w instalacji.
Jest to szczególnie powszechne w kompaktowych stacjach transformatorowych i rozdzielnicach, gdzie przedział kablowy jest stosunkowo niewielki.
Kabel może wychodzić pionowo z wykopu, wchodzić z boku lub zbliżać się do dławika pod ograniczonym kątem. Te szczegóły wpływają na łatwość instalacji złącza oraz na to, czy kabel może pozostać w swoim zamierzonym promieniu gięcia.
Układ instalacji powinien zatem zostać przejrzany przed ostatecznym zatwierdzeniem konfiguracji akcesoriów.
Liczy się nie tylko to, czy złącze może fizycznie dosięgnąć tulei.
Instalator potrzebuje wystarczająco dużo miejsca, aby prawidłowo przygotować kabel, umieścić złącze, dokończyć połączenie i podeprzeć kabel, nie zmuszając go do nienaturalnego zgięcia.
Trzymaj obciążenie mechaniczne z dala od złącza
Kable kolektorowe średniego napięcia mogą być ciężkie, szczególnie przy większych przekrojach przewodów.
Złącze rozłączne nie powinno stanowić mechanicznego punktu podparcia dla kabla.
Jeśli ciężar pionowego kabla lub siła ciągnąca z nieprawidłowo poprowadzonego kabla przenosi się bezpośrednio na złącze, może to spowodować niepotrzebne naprężenia na przygotowanej izolacji kabla, styku przewodu, korpusie złącza lub dławiku sprzętu.
Zatem uchwyty, wsporniki i inne elementy mocujące powinny przejmować obciążenie mechaniczne, zanim dotrze ono do połączenia.
Jest to szczególnie ważne tam, gdzie kable wychodzą z podziemnych rowów do komór transformatorów lub rozdzielnic.
Ochrona przeciwprzepięciowa powinna być skoordynowana z projektem systemu.
Farmy fotowoltaiczne często zawierają długie linie kablowe średniego napięcia, odsłonięty sprzęt, transformatory, urządzenia przełączające i przyłącze do sieci.
Ochrona przeciwprzepięciowa jest zatem ważną częścią ogólnego projektu elektrycznego.
Jednakże nie oznacza to, że każde rozłączalne stanowisko złączowe wymaga odgromnika.
Gdy projekt systemu wymaga ochrony przeciwprzepięciowej na kompatybilnym interfejsie kablowym, można zastosować rozłączną konfigurację odgromnika.
Decyzja powinna być zgodna z badaniem koordynacji izolacji projektu i układem uziemienia.
Wartość znamionowa ogranicznika, poziom ochrony, napięcie systemowe i poziom izolacji wyposażenia powinny być skoordynowane z resztą instalacji.
Jest to decyzja projektowa na poziomie systemu, a nie akcesorium, które powinno być dodawane automatycznie do każdego transformatora słonecznego lub RMU.
Należy zaplanować dodatkowe interfejsy przed uruchomieniem.
Farmy fotowoltaiczne mogą być rozbudowywane lub rekonfigurowane w trakcie ich eksploatacji.
Z tego powodu RMU i inne urządzenia średniego napięcia czasami zawierają zapasowe pozycje kablowe dla przyszłych zasilaczy.
Niewykorzystywany interfejs nie powinien po prostu pozostać odsłonięty.
Może być wymagane kompatybilne akcesorium ochronne lub izolacyjne w celu utrzymania zamierzonych warunków izolacji, uszczelnienia, ekranowania i uziemienia.
Najlepiej rozważyć to podczas tworzenia pierwotnego harmonogramu akcesoriów, a nie po zainstalowaniu sprzętu.
Jeśli projekt przewiduje dodanie przyszłego zasilacza, interfejs zapasowego dławika powinien zostać zidentyfikowany i odpowiednio zabezpieczony od samego początku.
Praktyczna sekwencja wyboru projektów farm słonecznych
Wybór złączek rozłączalnych dla farmy fotowoltaicznej jest bardziej niezawodny, gdy od początku rozpatruje się wspólnie stronę sprzętu i stronę kabla.
W praktyce proces powinien rozpocząć się od faktycznego punktu połączenia, a nie od modelu katalogowego.
Zacznij od podłączenia sprzętu
Najpierw ustal, gdzie zakończy się kabel średniego napięcia.
Może to być strona SN transformatora podwyższającego, rozdzielnica pierścieniowa, szafa rozdzielcza, skrzynka odejść kablowych lub inne kompatybilne urządzenie średniego napięcia.
Rysunek urządzenia powinien zostać następnie sprawdzony w celu potwierdzenia interfejsu tulei.
Ten krok określa, która rodzina złączy może fizycznie i elektrycznie połączyć się ze sprzętem.
Dwie RMU mogą pracować przy tym samym napięciu i prądzie, a mimo to używać różnych interfejsów kablowych, więc same parametry elektryczne nie wystarczą.
Dopasuj kabel do korpusu złącza i styku
Gdy znany jest interfejs urządzenia, można dokładniej sprawdzić kabel.
Rozmiar przewodu określa część wyboru złącza, ale materiał przewodu, konstrukcja kabla i rzeczywista średnica izolacji są równie ważne.
Aluminiowy kabel o przekroju 240 mm² od jednego producenta może nie mieć dokładnie takich samych wymiarów izolacji jak kabel 240 mm² innego producenta.
Korpus złącza musi zatem pasować do zakresu izolacji kabla, podczas gdy styki lub oczka muszą pasować do przewodu.
Staje się to szczególnie ważne w projektach, gdzie kabel, transformator i akcesoria pochodzą od różnych dostawców.
Przegląd bieżącej oceny i wymogów operacyjnych razem
Po ustaleniu zgodności fizycznej należy przejrzeć elektryczne parametry obwodu.
Aktualny prąd znamionowy powinien być dobrany do rzeczywistego obwodu transformatora lub zasilacza kolektora, w którym zainstalowany jest łącznik.
Jednocześnie projekt powinien określić, czy interfejs jest przeznaczony do zastosowania w układzie z przerwaniem obciążenia, czy w układzie bezprądowym.
Te dwie decyzje dotyczą sposobu działania i utrzymania sieci kolektorów.
Dlatego powinny być rozpatrywane razem z interfejsem sprzętu, zamiast traktować je jako odrębne pozycje katalogowe.
Sprawdź, czy połączenie można zainstalować poprawnie
Ostateczną konfigurację należy również sprawdzić w odniesieniu do rzeczywistej komory kablowej.
Odpowiedni złącze rozłączalne nadal potrzebuje wystarczająco dużo miejsca na przygotowanie kabla, jego pozycjonowanie, zginanie i podparcie.
Kabel nie powinien być zmuszany do ciaśniejszego zgięcia tylko po to, aby złącze dosięgło dławika, a ciężar kabla nie powinien zwisać z interfejsu urządzenia.
W przypadku projektów z wieloma identycznymi stacjami falownikowo-transformatorowymi, warto zweryfikować jedną kompletną instalację przed dopuszczeniem do użytku pełnej ilości akcesoriów kablowych.
Gdy kabel, złącze, tuleja, prowadzenie i układ mocowania zostaną potwierdzone, tę samą konfigurację można z większą pewnością powtórzyć na identycznych stacjach.
Typowe problemy z doborem złączy w projektach solarnych
Większość problemów z rozłączalnymi złączami nie zaczyna się podczas instalacji.
Zaczynają się wcześniej, gdy specyfikacja zakupu lub inżynieryjna nie zawiera wystarczających informacji.
Wybór tylko według napięcia
Opis taki jak „złącze 15kV” jest zbyt ogólny do ostatecznego wyboru.
Napięcie znamionowe może być poprawne, podczas gdy interfejs tulei, klasa prądowa, zakres kabla lub typ pracy nadal są nieprawidłowe.
Wybór tylko według rozmiaru przewodu
Opis „złącza 240 mm²” również pozostawia ważne pytania bez odpowiedzi.
Nadal należy sprawdzić średnicę izolacji, materiał przewodnika, konstrukcję kabla i interfejs sprzętu.
Traktowanie prądu znamionowego jako interfejsu
Oznaczenie 600A lub 630A opisuje zdolność prądową, a nie uniwersalną kompatybilność fizyczną.
Interfejs parowania musi zostać jeszcze zweryfikowany.
Zakładając, że podobnie wyglądające części są wymienne
Tuleje, wkładki, złącza, łączniki, nakładki i odgromniki mogą wyglądać podobnie, mimo że należą do różnych rodzin interfejsów.
Podobieństwo wizualne nie wystarcza do potwierdzenia zgodności.
Ignorowanie przestrzeni instalacyjnej do momentu przybycia sprzętu
Wymiary komory kablowej należy brać pod uwagę podczas wyboru, a nie tylko podczas instalacji.
A złącze rozłączne może pasować do interfejsu elektrycznego, podczas gdy kabel nadal nie może zostać poprowadzony na miejsce bez nadmiernego zginania.
Zbyt wczesne uwolnienie pełnej ilości
Duże projekty słoneczne często wymagają powtarzalnych zestawów akcesoriów.
Dlatego wczesna weryfikacja jest szczególnie cenna.
Potwierdzenie jednego kompletnego interfejsu kabla z urządzeniem przed wydaniem pełnej ilości może zapobiec powtórzeniu tego samego błędu w wielu stacjach.
Jak YIEOU wspiera przyłącza średniego napięcia farm fotowoltaicznych
YIEOU produkuje akcesoria do kabli średniego napięcia do transformatorów, stacji transformatorowych, rozdzielnic, połączeń odgałęźnych, podziemnych sieci dystrybucyjnych i powiązanych zastosowań energetycznych.
W przypadku projektów farm fotowoltaicznych, wybór złączy powinien opierać się na całym interfejsie, a nie tylko na korpusie złącza.
Podczas przeglądu projektu analizujemy współpracę kabla, styku, złącza i izolatora przepustu, a także rozważamy, czy kabel można prawidłowo zainstalować w dostępnej przestrzeni.
Jest to szczególnie przydatne w przypadku dużych projektów słonecznych z powtarzalnymi stacjami transformatorowymi.
Po zweryfikowaniu konfiguracji jednej stacji, ten sam układ akcesoriów można konsekwentnie zastosować do innych stacji przy użyciu tego samego sprzętu i projektu okablowania.
Celem nie jest stosowanie jednego typu złącza w całej farmie fotowoltaicznej.
Celem jest ustalenie prawidłowej konfiguracji złączy rozłącznych dla każdego powtarzalnego punktu połączeniowego.
Najczęściej zadawane pytania
Czy złącza rozłączne są używane bezpośrednio między panelami słonecznymi a falownikami?
Zazwyczaj nie.
Opisywane złącza rozłączalne to akcesoria do kabli średniego napięcia. Do połączeń DC w stringach fotowoltaicznych i falownikach stosuje się inne systemy złączy.
Złącza odłączalne średniego napięcia stają się istotne po podwyższeniu wygenerowanej mocy do poziomu kolektora SN.
Czy wszystkie przyłącza transformatorów farm fotowoltaicznych mają 200A?
Nie.
Wymagana obciążalność prądowa złącza zależy od rzeczywistego obwodu transformatora, kabla i interfejsu urządzenia.
Niektóre zastosowania mogą wykorzystywać systemy klasy 200A, podczas gdy obwody kolektorów o wyższym prądzie mogą wymagać 600A, 630A lub innego odpowiedniego rozwiązania.
Czy mogę wybrać złącze rozłączalne, jeśli znam tylko przekrój kabla wynoszący 240 mm²?
Zazwyczaj nie do ostatecznego wyboru modelu.
Rozmiar przewodu jest ważny, ale należy również potwierdzić klasę napięciową, materiał przewodu, rzeczywistą średnicę izolacji oraz interfejs urządzenia.
Czy złącze 600A jest wymienne ze złączem 630A?
Niekoniecznie.
Te liczby opisują bieżące oceny, a nie uniwersalne typy interfejsów.
Należy jeszcze sprawdzić rzeczywisty system izolatorów przepustowych, wymiary, klasę napięciową i obowiązującą normę.
Czy każdy transformator solarny powinien używać złącza typu elbow do rozłączania pod obciążeniem?
Nie.
Wybór między systemami loadbreak a deadbreak zależy od prądu obwodu, interfejsu sprzętu, filozofii przełączania i metody konserwacji.
Czy każde połączenie MV w farmie fotowoltaicznej wymaga ogranicznika przepięć?
Nie.
Ochrona przeciwprzepięciowa powinna być zgodna z ogólną koordynacją izolacji i projektem ochrony przeciwprzepięciowej.
Rozłączalny ogranicznik przepięć może być odpowiedni w wybranych miejscach styku, ale nie powinien być automatycznie instalowany przy każdym połączeniu kablowym.
Średnica izolacji kabla jest ważna przy wyborze złącza rozłączalnego, ponieważ musi ona pasować do rozmiaru złącza, aby zapewnić bezpieczne i niezawodne połączenie. Zbyt duża średnica izolacji może uniemożliwić prawidłowe osadzenie złącza, co może prowadzić do problemów z połączeniem elektrycznym i potencjalnego uszkodzenia. Zbyt mała średnica izolacji może spowodować, że złącze nie będzie dobrze przylegać, co może prowadzić do luźnych połączeń, iskrzenia i przegrzewania.
Ponieważ korpus złącza styka się bezpośrednio z przygotowaną izolacją kabla.
Dwa kable o tym samym przekroju przewodnika mogą mieć różne średnice izolacji, dlatego złącze musi pasować do rzeczywistej konstrukcji kabla, a nie tylko do jego nominalnego przekroju.
Najbardziej użyteczne informacje przy wyborze złącza do transformatora farmy fotowoltaicznej lub RMU to: * **Napięcie znamionowe:** Złącze musi być zdolne do pracy przy napięciu występującym w systemie. * **Prąd znamionowy:** Złącze musi wytrzymać prąd obciążenia farmy fotowoltaicznej. * **Rodzaj izolacji:** Należy uwzględnić rodzaj izolacji (np. żywica epoksydowa, silikon) w zależności od warunków środowiskowych i wymagań bezpieczeństwa. * **Odporność na warunki atmosferyczne:** Złącze powinno być odporne na wilgoć, promieniowanie UV, zmiany temperatury i inne czynniki zewnętrzne. * **Stopień ochrony IP:** Określa poziom ochrony przed wnikaniem ciał stałych i cieczy. * **Kompatybilność z kablem:** Złącze musi być dopasowane do średnicy i typu izolacji kabla. * **Metoda połączenia:** Czy preferowane jest połączenie śrubowe, zaciskowe czy inne. * **Wymagania dotyczące uziemienia:** Zapewnienie prawidłowego uziemienia jest kluczowe dla bezpieczeństwa. * **Certyfikaty i normy:** Złącze powinno spełniać odpowiednie normy branżowe i posiadać wymagane certyfikaty. * **Łatwość montażu i demontażu:** Ułatwia to instalację i ewentualne prace serwisowe. * **Dostępność i wsparcie techniczne:** Ważne dla zapewnienia ciągłości działania farmy. * **Koszt:** Chociaż nie jest to jedyny czynnik, cena ma znaczenie przy wyborze.
Najbardziej użyteczne informacje to specyfikacja dławika, napięcie systemowe, prąd obwodu, pełna specyfikacja kabla, materiał przewodnika, rzeczywista średnica izolacji i układ instalacji.
Po potwierdzeniu tych szczegółów, złącze rozłączne można dopasować jako część kompletnego interfejsu kabla do urządzenia, a nie jako odizolowany element.